«…Η δωρεάν συμβουλή αξίζει, όσο πλήρωσες για να την αποκτήσεις… »

Καθημερινά οι καταναλωτές βομβαρδίζονται από προσφορές και παραπλανητικές διαφημίσεις, για μεγάλες παροχές και φτηνά ασφάλιστρα, για ασφάλιση που συνοδεύεται από εντυπωσιακά δώρα, για ειδικά πρωτοποριακά προγράμματα υγείας με εξαϋλωμένο κόστος, ακόμη και δωρεάν ασφάλιση προσφέρετε, σαν συνοδευτική παροχή, στην αγορά άλλων προϊόντων.

Οι προσφορές γίνονται από αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, τράπεζες, πιστωτικές κάρτες, ταχυδρομεία, κλινικές, διαφόρους οργανισμούς, Δήμους, εταιρείες εκδόσεως κοινοχρήστων, super market, πρακτορεία προ-πο, σε συνεργασία με ασφαλιστικές εταιρείες.

Ορισμένες μάλιστα εταιρείες, προσφέροντας μέσω διαδικτύου χαμηλότερο κόστος, κυρίως στην ασφάλιση αυτοκινήτου, δυσφημούν ταυτόχρονα τους Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές, τους συνεργάτες τους δηλαδή, αφήνοντας να εννοηθεί, ότι αυτοί ευθύνονται για το υψηλό κόστος.

Σε όλες τις αναπτυγμένες ασφαλιστικά χώρες, ασφάλεια μπορεί να αγοράσει κανείς, είτε από τους Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές, είτε απ’ ευθείας από την ασφαλιστική εταιρεία, είτε μέσα από τα λεγόμενα εναλλακτικά δίκτυα.

Η ιδιωτική ασφάλιση όμως, σε όλο τον κόσμο, δεν βασίζεται σε αυτά, στηρίζεται στη Διαμεσολάβηση, χωρίς τη Διαμεσολάβηση δεν υπάρχει ως θεσμός και ο Επαγγελματίας Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, θεωρείται ο φυσικός υποστηρικτής και σύμβουλος του ασφαλισμένου, προσθέτει αξία στο προϊόν και τις υπηρεσίες και δεν έχει καμιά σχέση με τον μεσάζοντα, που ανεβάζει το κόστος του προϊόντος.

Η ασφάλιση λοιπόν, είναι μια σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθεί κανείς σε κείνον, που την πουλάει σαν συνοδευτικό προϊόν στην κύρια δραστηριότητά του, είτε λέγεται τράπεζα, είτε αντιπροσωπεία αυτοκινήτου, ή να την εμπιστευθεί, στο αχανές και απρόσωπο διαδίκτυο και σε ανθρώπους που ασκούν το επάγγελμα ως πάρεργο.

Πρέπει να έχει υπ’ όψιν του ο καταναλωτής ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερο προϊόν, το μοναδικό, που δεν μπορεί να το αγοράσει όταν το χρειασθεί και αφού το αγοράσει δεν γνωρίζει, αν και πως θα λειτουργήσει, αφού δεν μπορεί να το δοκιμάσει.

Για να διαπιστώσει τη σωστή λειτουργία του και τη χρησιμότητά του, θα πρέπει να το χρειαστεί, να υποστεί δηλαδή ζημιά, τότε όμως είναι αργά, για να το διορθώσει, αν από την «μάνα του» ήταν ελαττωματικό, ούτε κανενός είδους εγγύηση μπορεί να επικαλεσθεί.

Τη σωστή αγορά και λειτουργία ενός ασφαλιστικού προϊόντος, μόνο ο επαγγελματίας Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής μπορεί να την εγγυηθεί, στον καταναλωτή, αφού πέραν από τις γνώσεις και την εμπειρία του, η πολιτεία φρόντισε να διασφαλίσει τα συμφέροντα των ασφαλισμένων, όχι μόνο από πιθανά λάθη και παραλήψεις, αλλά και από λανθασμένη συμβουλή του.

Επιλέγοντας ο καταναλωτής να ασφαλιστεί μέσα από όλα αυτά τα δίκτυα, πρέπει να γνωρίζει ότι αγοράζει προϊόν μιας χρήσης, χωρίς service και εγγύηση και ενώ το οικονομικό όφελος είναι πολύ μικρό, αποστερεί τον εαυτό του, από τον φυσικό του υποστηρικτή και σύμβουλο την ώρα της διεκδίκησης της αποζημίωσης.

Είναι δηλαδή, σαν επιλέγει να εμφανιστεί στο δικαστήριο χωρίς τον δικηγόρο του ή να λάβει φαρμακευτική αγωγή χωρίς την συμβουλή του γιατρού.

Αν οι συγκεκριμένες ασφαλιστικές εταιρείες, θέλανε να μειώσουν το κόστος για τον καταναλωτή, θα μείωναν την δική τους προμήθεια (δικαίωμα συμβολαίου), που είναι τριπλάσια και πολλές φορές τετραπλάσια, από την αμοιβή του Διαμεσολαβούντος και δεν θα του στερούσαν τεχνηέντως, τον Ασφαλιστικό του Σύμβουλο, δυσφημώντας τον ταυτόχρονα.

Όσοι προσφέρουν φθηνά ή τζάμπα ασφάλειες, δεν το κάνουν από γενναιοδωρία ή πονοψυχία, σε άλλο όφελος προσδοκούν, υπάρχουν άλλωστε οι λαϊκές παροιμίες, τόσο για το «..φθηνό κρέας..», όσο και για το τζάμπα, «…που δεν δίνει η μάνα στο παιδί ..».

Οι προσφορές αυτές βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, κατ’ αρχάς, στην κατηγορία εκείνη των καταναλωτών, που έχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και προσπαθώντας να «κουρέψουν» ή να αφαιρέσουν δαπάνες, επιλέγουν τις ασφάλειες.

Πρέπει όμως να γνωρίζουν, ότι σε αυτή την περίοδο, η ζημιά ισοδυναμεί με ανεπανόρθωτη οικονομική καταστροφή και δεν πρέπει να τους δελεάζει το «τυρί», που μπορεί να αποδειχθεί και «χαλασμένο», τη «φάκα» πρέπει να προσέχουν.

Υπάρχει ακόμη και η μεγάλη κατηγορία των συμπατριωτών μας, χωρίς ασφαλιστική συνείδηση, που αντιμετωπίζουν την ασφάλιση σαν φοροεισπρακτική υποχρέωση, περίπου όπως τα τέλη κυκλοφορίας και το μόνο που τους απασχολεί είναι να έχουν ένα χαρτί για να μην τους γράψει ο τροχονόμος, ψάχνουν πάντα για το φθηνότερο, ακόμη και το τζάμπα, αλλά αν τους συμβεί ζημιά, είναι οι ποίο απαιτητικοί.

Αυτή η κατηγορία, την ώρα της ανάγκης- ζημιάς είναι ανυπεράσπιστοι και «ξυπόλυτοι», χωρίς καθοδήγηση και συμβουλή, «ξεχνούν» τον τρόπο που επέλεξαν να ασφαλιστούν και προστρέχουν στον Ασφαλιστικό Σύμβουλο για να τους εξηγήσει τους όρους του συμβολαίου, να τους επισημάνει τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό και να τους καθοδηγήσει σχετικά με τον τρόπο που θα διεκδικήσουν την αποζημίωση, κοντολογίς, ενώ δεν πλήρωσαν, ζητούν και «εισπράττουν» από τον Διαμεσολαβητή, δωρεάν υποστήριξη και δωρεάν συμβουλή.

Εδώ ισχύει και το γνωστό «..αλλού τρως…. αλλού πίνεις…..κλπ….».

Η δωρεάν συμβουλή στην πατρίδα μας, είτε λέγετε ιατρική, είτε νομική είτε ασφαλιστική, είναι φαινόμενο που «ευδοκιμεί» σε μεγάλη κλίμακα.

Στην μεγάλη όμως χώρα, πέραν του Ατλαντικού, όπου η κρατική ασφάλιση είναι ανύπαρκτη, η δε ιδιωτική είναι τόσο διαδεδομένη, που μπορεί να την αγοράσει κανείς ακόμη και στο δρόμο, από αυτόματο μηχάνημα, η συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών αγνοούν τα εναλλακτικά δίκτυα και τις «μηχανές» και θεωρούν αυτονόητο ότι την ασφάλισή τους, θα την εμπιστευθούν μόνο σε Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή, έστω και αν τους κοστίσει κάτι παραπάνω, αφού μαζί με την ασφάλιση, εξασφαλίζουν υποστήριξη και συμβουλή και δεν θα διανοηθούν, να ζητήσουν δωρεάν συμβουλή, ούτε από γιατρό, ούτε από δικηγόρο, ούτε από ασφαλιστή, αφού θεωρούν, «..ότι η δωρεάν συμβουλή έχει τόση αξία… όσο πλήρωσε κανείς, για να την αποκτήσει…».

Κοινοποιήστε στα παρακάτω:

Newsletter

Κάντε την εγγραφή σας στο Newsletter νέα του συνεταιρισμού.
Scroll to Top